Breustedt, een bedrijf dat is gespecialiseerd in de distributie van industriële chemicaliën was tot 1973 aan de Ugchelseweg gevestigd. Na vertrek bleek de bodem ernstig vervuild. Na jaren van beloftes werd in 2016 eindelijk een begin gemaakt met de sanering.
Bij een bestemmingsplanwijziging in 2011 kreeg het terrein een woonbestemming. Toen zich een projectontwikkelaar meldde met het plan om in de directe nabijheid van Woonzorgcentrum Sprengenhof een aantal zorgwoningen te bouwen, kreeg hij onmiddellijk steun van de Dorpsraad. Harry Vos heeft zich destijds als dorpsraadvoorzitter tot zijn vertrek ingezet voor deze woningen. Als hij de kennisneemt van de uitleg die nu door de gemeente wordt gegeven vindt hij dat “de Dorpsraad en ontwikkelaar Essenstam eigenlijk worden gebruskeerd.”
Sinds de publicatie in De Stentor, Bittere pil voor Ugchelen: gemeente zet streep door ‘unieke zorgbuurt’ en Geen geld voor zevental zorgwoningen op deze website, hebben verschillende gemeenteraadsleden hun teleurstelling of boosheid uitgesproken.
Geen antwoorden
Hoe het proces bij de gemeente nu precies is gelopen, blijft onduidelijk. In de niet openbare informatie staat dat de aanleg van riolering en bestrating ruim zes ton gaat kosten, maar zelf wil de gemeente de feiten over de gang van zaken niet in de openbaarheid brengen. Tot nu toe bevatten antwoorden zinnen als “Vanuit privacy overwegingen en in het kader van financiële en economische belangen delen wij die informatie niet met derden.” en ”…deze kosten zijn niet openbaar en doen wij daar verder geen uitspraken over.”
Ook met de ontwikkelaar zijn die kosten niet gedeeld. De afwijzing las hij in een briefje op zijn vakantieadres. De Dorpsraad moest het in de krant lezen.
Na die publicaties ging de gemeente bellen met de ontwikkelaar om te vragen wat zijn rol was. Die was niet anders dan dat hij op verzoek van de redacties transparant de gang van zaken had uitgelegd.
Vergrijzing is reden tot zorg
Op 30 september besprak de gemeenteraad de uitvoering van de woonagenda 2018-2021. In die woonagenda wordt uitgelegd dat de toenemende vergrijzing een reden tot zorg is.
“Iedereen moet in Apeldoorn kunnen wonen in een woning die past bij de eigen behoefte en levensfase. Het is belangrijk dat in zowel nieuwbouw als de bestaande woningvoorraad, zowel in de koop- als in de huursector voldoende aanbod beschikbaar komt voor de verschillende doelgroepen, zodat huishoudens kunnen toetreden of doorstromen op de Apeldoornse woningmarkt. Deze doorstroom is de laatste jaren al verbeterd, maar met de oplopende druk op de woningmarkt en toenemende vergrijzing blijft het risico op stagnatie van de verhuisketen bestaan.”
Je zou mogen verwachten dat een initiatief zoals in Ugchelen met twee handen wordt aangegrepen en dat in ieder geval alles uit de kast wordt gehaald om de haalbaarheid van het project te onderzoeken. Maar de ambtenaar die namens wethouder Jeroen Joon de vragen beantwoordt, komt niet verder dan “Er is door de wethouder (Johan Kruithof – red) destijds geen onderzoek naar de mogelijkheden beloofd, maar hij heeft slechts de bouw van twee villa’s tijdelijk tegengehouden.”
Bij een belrondje langs raadsleden blijkt steun voor het project groot. “Als zo’n voorstel in de gemeenteraad komt, verwacht ik dat het volop steun zal krijgen,” zegt het Ugchelse raadslid Stefani Hilferink (VVD) en “Waarom dient de ontwikkelaar het plan niet opnieuw in?” vraagt Antoon Huigen (Gemeentebelangen) zich af.
Subsidie rijksoverheid
De rijksoverheid reserveerde in 2019 340 miljoen voor het programma “Langer Thuis” met als doel om ouderen te helpen om in hun vertrouwde omgeving zelfstandig oud te worden, met een goede kwaliteit van leven. In het bijbehorende plan van aanpak wordt uitgelegd dat uitvoering voor een belangrijk deel op lokaal en regionaal niveau moet plaatsvinden.
In de begeleidende documentatie schrijft de rijksoverheid: “Ouderen kunnen, ook als zij hulpbehoevend raken, nog zelfstandig blijven wonen, op voorwaarde dat hun woning en de omgeving dit toelaten. Soms vraagt dit om tijdige aanpassingen in huis, in andere gevallen om een verhuizing. Dit is alleen mogelijk als er voldoende mogelijkheden zijn om de eigen woning aan te passen of er voldoende aanbod is van geschikte woningen en nieuwe, eventueel geclusterde woonzorgvormen voor ouderen.”
In de beleidsnota’s staat wat er wel moet gebeuren, maar als, zoals in Ugchelen, een plan wordt aangereikt om een geclusterde zorgwoningen te realiseren, dan lijkt de enige energie te worden gestoken in het voorkomen dat het plan een kans van slagen krijgt. En komen er dan boze reacties en vragen vanuit de politiek naar aanleiding van publicaties dan wordt overgegaan tot de klassieker “shoot the messenger”.
De gemeente heeft gekozen om met de verkoop van de kavels snel geld te verdienen. In overleg gaan met partijen om te bekijken hoe en of de meerkosten, volgens de niet openbare berekeningen circa 75 mille per woning, kunnen worden opgebracht blijkt niet bespreekbaar. Dat bij zo’n project ook voor een overheid maatschappelijke overwegingen een rol behoren te spelen is nergens in de in de openbare stukken terug te vinden.